Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

Ἀνεκπλήρωτο ταξίδι στή Λησμονιά



Μακριά ἀπ΄τή σήψη μακριά ἀπ΄τήν καταχνιά
εἰπαμε πώς θά ταξιδέψουμε !
Στίς ἡδονές, στόν ἔκλυτο τό  βίο,
τό πιοτό  τή ζήση μας χαρίσαμε
Εἴπαμε πώς θά ταξιδέψουμε !
Μακάριο ὔπνο λαχταρῶντας, ἀπ΄ τό  σῶμα μας κυλίσαμε
σέ ξέγνοιαστους κόσμους κι ἀλαργινούς βαθιά στά λησμονιά.
Παρείσακτες μνῆμες στ' ἄβατα χάη ὀρκιζόμασταν νά βυθίσουμε.

 Μἀ  ὁποία θλίψη ! Ἀπατηθήκαμε .
Ἀταφο τόν Ἐλπήνορα
στήν ψυχή μας κουβαλήσαμε,
ἐξανδραποδισμένοι ἀπ΄τῆς γνώσης τή θεά
στῆς σκέψης μιά γιά πάντα τά δεσμά
τό ἐφήμερο τοῦ χρόνου μαυρίσαμε
ὄμως δεν ήρθε λύτρωση καμιά
γιατί τά πάθη τά μεγάλα λαχταρίσαμε.
   
Εἴπαμε πώς θά ταξιδέψουμε!
Μἀ ὀποία θλίψη ! Ἀπατηθήκαμε.
Μ' ὅσα μας 'τάξαν, ὄμως δέν συμβιβαστήκαμε

Κι αὐτό ἀρκεῖ !